FANDOM


Książka


My, ludzie pracujący w tym fachu, mawiamy, że najniebezpieczniejszym zwierzęciem w zoo jest człowiek.

—Yann Martel, Życie Pi

Opis Edytuj

Powieść Yanna Martela, po raz pierwszy wydana w 2001 roku (w Polsce w roku 2003 w przekładzie Zbigniewa Batki). W 2002 roku powieść została wyróżniona Nagrodą Bookera. Zekranizowana została w roku 2012,

Powieść opowiada o losach rozbitka Piscine „Pi” Patela i tygrysa Richarda Parkera, ocalałych z katastrofy statku i dryfujących przez 227 dni po wodach Pacyfiku.

Książka składa się ze 100 rozdziałów i podzielona jest na trzy części:

Pierwsza przybliża dzieciństwo bohatera i daje zarys jego dorosłego życia.

Druga jest opowieścią o 227 dniach dryfowania po Oceanie Spokojnym w szalupie ratunkowej, w której Pi znalazł się z ocalałymi ze statku zwierzętami: zebrą, hieną, orangutanem oraz tygrysem bengalskim - Richardem Parkerem. Instynkt drapieżcy hieny każe jej zabić zebrę oraz orangutana, natomiast ona sama ginie rozszarpana przez tygrysa. Pi twierdzi, że przeżycie siedmiu miesięcy tułaczki zawdzięcza towarzystwu wielkiego kota.

Trzecia część jest historią ocalenia. Poznajemy również alternatywną opowieść na temat wydarzeń na morzu, sprowokowaną niedowierzaniem japońskich wysłanników armatora, badających przyczyny zatonięcia.

Ranna zebra, orangutan, hiena cętkowana, szczur i tygrys bengalski… Taka menażeria to nie najlepsze towarzystwo w dryfującej po oceanie szalupie. Niestety szesnastoletni Pi Patel po zatonięciu japońskiego frachtowca, na pokładzie którego wraz z rodziną i zwierzętami z prowadzonego przez ojca zoo płynie z Indii do nowej ojczyzny, Kanady, nie ma żadnego wpływu na dobór towarzyszy niedoli. Grupa rozbitków, wśród których – poza orangutanem – Pi Patel jest jedynym dwunożnym stworzeniem, szybko się kurczy, aż pozostaje tylko on i tygrys. Odyseja przez Pacyfik staje się walką o życie – z żywiołem, głodem i, przede wszystkim, z olbrzymim kotem, z którym w bezpośredniej konfrontacji chłopiec nie miałby żadnych szans. By utrzymać zwierzę z dala od siebie, musi na niewielkiej powierzchni szalupy oznaczyć swoje terytorium i stać się osobnikiem alfa.